Etiket arşivi: buzul

Grönland Buzullarının Sakladığı Büyük Kanyon

Grönland’ın büyük kısmını örten buz tabakasının altında, dünyanın en büyük kanyonlarından biri keşfedildi. Henüz buzul tabakası yokken, yaklaşık 4 milyon yıl önce, oradan akan büyük bir nehir, en az 750 kilometre uzunluğa ve 800 metreden fazla derinliğe sahip kanyonu şekillendirmiş.

Temel kayaların yükseklik verileriyle üretilen Grönland'ın topoğrafik haritası. Yapım: J. Bamber (Bristol Üniversitesi)
Temel kayaların yükseklik verileriyle üretilen Grönland’ın topoğrafik haritası. Yapım: J. Bamber (Bristol Üniversitesi)

Kanyon, iklim değişikliği konusunda çalışma yürüten araştırmacıların radar yoluyla Grönland’ın temel kayalarını haritalarken kazayla ortaya çıkmış. Saklı vadi, Arizona’daki Büyük Kanyon‘dan da daha uzun. Vadi, Grönland’ın ortasından başlayarak yukarı doğru kuzey kıyılarına kadar kıvrıla kıvrıla uzanıyor. Buzul tabakası şekillenmeden önce bu vadi, Kuzey Buz Denizi’ne (Arktik Okyanusu’na) akan coşkun bir nehre sahipmiş. Şu an, vadi buzla dolmuş.

Vadiyi kaplayan 3 kilometreden daha kalın buzul tabaka öyle ağır ki, daha önce deniz seviyesinden 500 metre yüksekte olan Grönland’ın ortası çökmüş ve batan ada bugün deniz seviyesinden 200 metre aşağıda yer alıyor. Buzulbilimciler, buzul altındaki erimiş suların temelden okyanusa doğru taşınmasında, kanyonun önemli bir rol oynadığını düşünüyorlar. Ama kanyon hâlâ batıyor, bir su damlası ile seli kıyaslamak gibi görünsede, Kuzey’deki erimiş sular deniz seviyesinin altındaki buz tabakalarından ince ince sızmaya devam ediyor.

“Eğer öngörüldüğü gibi, sera gazlarındaki artış yüzünden Arktik’teki (Kuzey Kutbu’ndaki) ısınma devam ederse, Grönland’ın buzul tabakaları deniz seviyesinin ne kadar yükselmesine katkı sağlar?” sorusuna yanıt arayan araştırmacılar, büyük bir bilimsel yapbozu çözmeye çalışırken kanyonu keşfetmişler.

Buz belli frekanstaki radyo dalgalarında geçirgendir. Bunu bilen araştırmacılar, temel kayaların üstünde çok sayıda uçuş yapmış ve gidip gelen radar sinyallerini toplayarak sorularına yanıt aramışlar. Çalışmanın büyük oranı NASA’dan olmak üzere, İngiltere ve Almanya’daki araştırmacıların onlarca yıldır ürettikleri verilerden oluşmuş. Araştırmacılar bir uçtan öbür uca uzanan kanyona rastladıklarında çok şaşırmışlar.

Bulguları kaleme alan başyazar Jonathan Bamber (Bristol Üniversitesi): “Anında uydu görüntülerine ulaşan cep telefonları var. Dünya haritasının tamamlandığı sanılıyor. Ama, daha çok keşfedecek şey var. Biz bu konuda inanılmaz bir heyecan duyuyoruz. Gerçekten de, bu ölçekte bir şey bulmak, ömrünüz boyunca karşınıza çıkabilecek tek fırsat.” diyor.

David Vaughan (Britanyalı Güney Kutbu Araştırma Kurumu): “Grönland ve Antarktika buzulları altında çok şey gizli. Bu kanyonu bulmak oldukça şaşırtıcı. Grönland bu boyutta bir kanyon için büyük değil ve kanyonun art arda oluşan buzullara rağmen buzul öncesi şeklini koruması bayağı önemli.” diyor ve ekliyor “Kanyonun bir kısmı, son buzul-arası dönemde (100.000 yıl) açığa çıkmış olabilir. Muhtemelen kanyonda birçok çeşit bakteri bulunabilir. Bunların yaşamı başka bir konudur.”

4 milyon yıl önce yeryüzünde insan olmadığı için kanyon insan gözüyle görülmüş değil. Eğer, Grönland’daki buz tabakası tümüyle erirse, küresel deniz seviyesi 7 metre yükselecek ve birçok büyük kent sular altında kalacak.

Britanyalı Güney Kutbu Araştırma Kurumu (BAS), daha önce böylesi görülmemiş büyük bir coğrafi yapının bulunmasını, kayda değer bir keşif olarak niteledi.

Bakalım, balta girmemiş bu kanyona ne ad verilecek?

Ayrıntılar
BBC, Huge canyon discovered under Greenland ice, 31 Ağustos 2013
BBC, Grönland’da şaşırtıcı keşif: buz altında dev kanyon, 31 Ağustos 2013
Bristol Uni., Mega-canyon discovered beneath Greenland ice sheet, 31 Ağustos 2013
Livescience, ‘Grand Canyon’ of Greenland Discovered Under Ice Sheet, 1 Eylül 2013
NASA, NASA Data Reveals Mega-Canyon under Greenland Ice Sheet, 31 Ağustos 2013
Youtube, Greenland’s Mega Canyon, 31 Ağustos 2013
Youtube, NASA | The Bedrock Beneath, 31 Ağustos 2013

Buzulların Altından Çıkan Karayosunu Yeniden Filizlendi

Biliminsanları, yüzyıllar önce “Küçük Buzul Çağı” döneminde donan bazı bitkilerin yeniden yeşerdiğini gözlemledi. Araştırmacılar bunun, döngüsel uzun buzul çağlarının ardından ekosistemlerin yeniden nasıl canlandığına dair önemli işaretler içerdiğine inanıyor.

400 yıllık karayosunu örneklerinin laboratuar koşullarında canlandığı görüldü. Kanada’nın kuzey kutup bölgesindeki Teardrop Buzulu civarında araştırma ekibin elde ettiği bulgular, ABD’deki Ulusal Bilimler Akademisi yayın organında yayımlandı.

Regeneration of Little Ice Age bryophytes emerging from a polar glacier with implications of totipotency in extreme environments
Across the Canadian Arctic Archipelago, widespread ice retreat during the 20th century has sharply accelerated since 2004. In Sverdrup Pass, central Ellesmere Island, rapid glacier retreat is exposing intact plant communities whose radiocarbon dates demonstrate entombment during the Little Ice Age (1550–1850 AD). The exhumed bryophyte assemblages have exceptional structural integrity (i.e., setae, stem structures, leaf hair points) and have remarkable species richness (60 of 144 extant taxa in Sverdrup Pass). Although the populations are often discolored (blackened), some have developed green stem apices or lateral branches suggesting in vivo regrowth. To test their biological viability, Little Ice Age populations emerging from the ice margin were collected for in vitro growth experiments. Our results include a unique successful regeneration of subglacial bryophytes following 400 y of ice entombment. This finding demonstrates the totipotent capacity of bryophytes, the ability of a cell to dedifferentiate into a meristematic state (analogous to stem cells) and develop a new plant. In polar ecosystems, regrowth of bryophyte tissue buried by ice for 400 y significantly expands our understanding of their role in recolonization of polar landscapes (past or present). Regeneration of subglacial bryophytes broadens the concept of Ice Age refugia, traditionally confined to survival of land plants to sites above and beyond glacier margins. Our results emphasize the unrecognized resilience of bryophytes, which are commonly overlooked vis-a-vis their contribution to the establishment, colonization, and maintenance of polar terrestrial ecosystems.

Bölgedeki buzullar 2004’ten bu yana artan bir oranda yılda 3-4 metre küçülüyor. Buzulların erimesi nedeniyle bazı topraklar, yaklaşık olarak 1550-1850 yılları arasında yaşanan ve Küçük Buzul Çağı olarak adlandırılan dönemden bu yana ilk kez gün ışığına maruz kalıyor.

Araştırmayı kaleme alan Catherine La Farge (Alberta Üniversitesi), buzulların kıyısında yürürken buzların altındaki topraktan çıkan yeşil bitki popülasyonuna rastladıklarını ifade etti. La Farge, “Bu bitkileri laboratuara getirip incelediğimizde yeni filizlerinin olduğunu gördük; onların yeniden canlandığını gösteren bu veriler aklımı başımdan aldı.” dedi.

karayosunu
Ernst Haeckel’den (1904) Karayosunları. Görüntü: Kunstformen der Natur (1904), plate 72: Muscinae

Karayosunu olarak adlandırılan bu bitkiler, bitkinin farklı bölgelerine sıvı aktarımını sağlayan damarlardan yoksun olmaları nedeniyle kara bitkilerinden farklılık gösteriyor. Uzun kutup kışlarında tamamiyle kuruyan karayosunları, havanın ısınmasıyla yeniden canlanıyor. Fakat buz altında yüzyıllarca kaldıktan sonra canlanmaları biliminsanlarını şaşırttı.

Buzulların eridiği Sverdrup Geçidi‘nde siyanobakteri ve karayosunu gibi yeni canlı türlerinin ortaya çıktığı gözlendi. La Farge, “Buzullar hızla eriyor; altlarındaki kara bitkileri ortaya çıkıyor; bunun etkisi büyük olacak.” dedi.

Ayrıntılar
BBC, 400 yıl öncesine ait donmuş bitkiler canlandı, 28 Mayıs 2013
BBC, Centuries-old frozen plants revived, 28 Mayıs 2013

Arktik Buzulların Altında Yaşam Var: Alg ve Tespih Böceği

Artık, Arktik* buzullarının altında ne var sorusuna verilecek bir yanıt var. Buzulun altında hayatın tadını çıkaran organizmalar var.

Alaska’nın buzullarında yapılan sondaj sonrası gönderilen kamera, güçlü renkleri ile kendini açık saçık belli eden bir organizmayı saptadı, algler. Ayrıca, su sıcaklığının -2 °C olduğu ve yaklaşık 8 metre derinliğe sahip buzulların altında başka bir organizma daha tespit edildi, tesbih böceği (İng. isopod; Tr. eşayaklı, eşbacaklı).

Bu keşif, dondurucu koşullar altında bile hayat mücadelesinin devam ettiğini gösteriyor.


Algleri gösteren görüntüler. Görüntü: R. Fowler


Tesbih böceğini gösteren görüntüler. Görüntü: R. Fowler

arktik
sıfat, coğrafya Fransızca arctique
Kuzey Kutbu’yla ilgili, Kuzey Kutbu yakınında olan.
—TDK

alg_buz
Alglerin yaydığı mavi-yeşil ışık. Görüntü: R. Fowler

Ayrıntılar
Fowler, R., What Lies Beneath Arctic Ice?, 20 Mayıs 2013
Yürütülen projenin sayfası http://lifeintheice.wordpress.com

Büyük Ağrı Dağı’ndaki Buz Örtüsü ve Merceksi Bulut

1976–2011 yıllarına ait Landsat ve Aster uydu görüntülerini çözümleyen Kuvaterner jeoloğu Mehmet Akif Sarıkaya, Büyük Ağrı Dağı’nın zirvesini kaplayan buzul takkenin %29 oranında küçüldüğünü söylüyor. Hatta Türkiye’deki diğer buzullarda kan kaybediyormuş; fakat Büyük Ağrı’da her sene 7 hektar (0,07 kilometrekare) buz önceki konumuna göre geriye çekiliyormuş, erim erim eriyormuş. Çalışmanın tam metni..

Loss of ice cap on Mount Agri (Ararat) – Updated
Mount Agri (also known as Ararat) is the highest mountain of Turkey with a peak elevation of 5137 m. Today, it bears the only ice cap of the country. However, it is melting continuously! A recent study published in the Journal of Asian Earth Science showed that the Mount Agri ice cap has been lost its surface area by 29% since 1976 based on multi-temporal Landsat and ASTER satellite imagery. According to the author, the retreat rate is about 7 hectare per year. In the paper, it argued that there is a strong evidence that this retreat is mostly because of the current warming trend revealed from the meteorological stations from the region. It is added that similar shrinking trends are also evident from other Turkish glaciers. For more information, please refer to http://dx.doi.org/10.1016/j.jseaes.2011.12.009

5.137 (5.165!) metre ile Türkiye’nin en yüksek dağı ünvanına sahip Büyük Ağrı Dağı’nda, eriyen buzullar dışında başka görüntüler de var. Bunlar merceksi bulutlar. Bu olguyla ve kavramla ilk kez karşılaştım. Konuyu işin kompetanı Ali Değer Özbakır; “Kararlı biçimde bulunan nemli hava kütlesi bir dağın üzerinden geçerken büyük ölçekli durağan dalga tepesi oluşturur. Eğer sıcaklık çiğ noktasının altına düşerse, havadaki nem su damlacıklarına ve ardından da bu tür bulutlara dönüşür. Ağrı Dağı’nın takkesi olarak da bilinir. Aynı zamanda yağışın yaklaştığının öncüsüdür bunlar.” diye açıklıyor. Çevresinde karın ve sisin eksik olmadığı, hatta efsanelere konu olan dağın zirvesindeki bir şapkayı, bir takkeyi andıran dairesel şekil, Selahattin Kaçuru’nun (Anadolu Ajansı) objektifine takılmış. Manzaranın tadını çıkarın!..

Kaynakça
Dağdelisi, Loss of ice cap on Mount Agri (Ararat) – Updated, 15 Şubat 2012
Turkgeonews, Loss of ice cap on Mount Agri (Ararat) – Updated, 15 Şubat 2012
NTVMSNBC, Ağrı Dağı şapka taktı!, 15 Şubat 2012

Bu da ortaya karışık..


Dinleyemeyenler için http://www.youtube.com/watch?v=4VJ662T8fp4


Dinleyemeyenler için http://www.youtube.com/watch?v=X-bNqBjKrQI


Dinleyemeyenler için http://www.youtube.com/watch?v=Vd22U7tKgOs

Buzuldaki Sondaj Vostok Gölü’ne Vardı

Rus biliminsanları Güney Kutbu’nda (Antarktika kıtasında) buz tabakasını 4 kilometre delerek altta gömülü bir göle ulaştıklarını açıkladılar. Saint Petersburg merkezli araştırma enstitüsünden mühendisler, ilk kez bu tip bir tatlı su gölüne sondaj yapmayı başaran ekip olarak tarihe geçti.


Buzulun altındaki Vostok Gölü. Sources: NOAA, Lamont-Doherty Earth Observatory. Marc Kaufman and Alberto Cuadra/The Washington Post.

1990 yıllarında başlayan sondaj çalışmalarında, kıtada, şimdiye kadar 300’e yakın yeraltı gölü bulundu. Üstündeki Rus araştırma üssüne atfen Vostok adı takılan gölün varlığı ilk kez 1970’li yıllarda keşfedilmişti. Buzulaltı göl, 50 kilometre genişliğinde ve 250 kilometre uzunluğunda ve 10.000 kilometrekare genişliğindeki göl Marmara Denizi’nden biraz küçük.

Rus araştırma ekibinin başkanı Valeri Lukin, Vostok gölü ile ilk temasın 6 Şubat 2012 Pazartesi günü gerçekleştiğini ve basınç altındaki göl suyunun sondaj borusunda hızla yükselmeye başladığını söyledi. Rus bilimciye göre borudaki su hemen donduğu için gölün havayla temas edip kirlenmesini önledi.

Gözlemciler, Rus ekibin başarısını Kutuplar’daki en önemli keşiflerden biri olarak tanımlıyor. Sıcaklığın -90 dereceye dek düştüğü bir ortamda çok zor şartlar altında çalışan Rus mühendisler, kilometrelerce kalınlıktaki buz tabakasının dibinde Lüksemburg’un yaklaşık altı katı büyüklüğünde bir gölün yattığını radarlarla tespit etti. Bu derinlikte suyun sıvı halde bulunması, buz tabakasının ağırlığının oluşturduğu ısı, daha derindeki yerkabuğunun sıcaklığı ve üstteki buz tabakasının uyguladığı muazzam büyüklükteki basınca bağlanıyor.

Vostok gölünün tahminen 15 (20!) milyon yıldır dünyanın atmosferiyle temasa geçmediği açıklandı. Gölden alınan numunelerin Güney Kutbu’nun geçmişteki yapısı ve iklimi hakkında kilit önemde ipuçları vermesi bekleniyor. Aynı zamanda, buzların altında gömülü sıvı su kütlesinde ne tip canlı organizmalarla karşılaşılacağı da büyük merak konusu. Örneğin, milyonlarca yıldır hiç değişmemiş canlı mikroorganizma bulmak mümkün.

Milyonlarca yıldır atmosferle temasa geçmeyen göldeki mikroorganizmaların bu zaman zarfında dünyadakinden çok daha farklı bir evrim sürecine uğradığı ve yeni şekiller aldığı tahmin ediliyor. Numuneler üzerindeki araştırma, dünya dışında hayatın nasıl şekillenebileceği konusunda ipuçları verebilir. Şayet Vostok Gölü’nde canlı varlıklar bulunursa, Mars’ta, Jüpiter’in buzla kaplı uydusu Europa’da ya da Satürn’ün yörüngesindeki Titan ve Enceladus uydularında da hayat olduğu varsayımı güç kazanacak.

Ya İngilizlere ne demeli..

Kaynakça
BBC, Güney Kutbu’nda buz altında saklı göle ulaşıldı, 12 Şubat 2012
BBC, Buzulların esrarının peşinde, 12 Şubat 2012
VOA, Antartika’da 15 Milyon Yıllık Gölde Yaşam İhtimali, 12 Şubat 2012

Şili’de Dünya’nın İlk Buzul Soygunu Gerçekleşti

“İklim değişikliği (!) var, küresel ısınma (!) var, şu cânım buzulların nasıl erim erim eridiğini görmüyor musunuz” şeklide bir çok görüntü mevcuttur. Bu görüntüler, korkuyu alttan altta vermek için “1700, 1800 olmadı 1900 bilmem kaçta buzul seviyesi neredeydi, son 30 yılda ne düzeylere düştü, valla bu gidişle önümüzdeki sene okyanus taşar” diye bilimsel (!) içerikli uyarır, adamı şöyle bi’ sallar, içini titretir.. Aşağıdaki görüntü de tam olarak altını çizdiğim bu ritüele uyuyor. Hep mesaj aynıdır, ama bazen eldeki verileri güçlendirmek için sular altına kalacak ülkeler -ki genelde bunlar adadır- işin içine girer. Böylece, Büyük Okyanus’ta adını sanını bilmediğin bir zamanın sömürgesi, kolonisi o ada ülkelerinin varlığından haberdar olursun.


Şili’deki, Jorge Montt Buzulu’ndaki değişim. Görüntü: Centro de Estudios Científicos.
Görüntüyü izleyemeyenler için http://www.vimeo.com/33237197

Lafı uzatmayalım, az aşağıda global hararet olmadan da buzulların başına neler gelebileceğini gösteren bir haber var, hem de Patagonya’dan 3. sayfa haberi..

Şili’nin güneyindeki Bernardo Milli Parkı‘nda dünya tarihinde ilk kez karşılaşılan “büyük buz hırsızlığı” yaşandı. Güney Şili Orman İdaresi Müdürü Juan Eduardo Barrientos’un verdiği bilgiye göre, Jorge Montt Buzulu’ndan kesilen 5 tonluk buz kütlesi Santiago’daki bar ve lokantalara pazarlanmak üzere götürülmüş. Buzlar önce tekneye ardından frigorifik (buzdolabı) tıra yüklenerek kaçırılmış. Yetkiler soygun olayını fark etmiş ve tahminen 3.000.000 Şili Pezosu değerine sahip kaçak buzla bir tır şoförünü gözaltına alınmış.

Jeolojik miras olan buzulların korunması Şili’de devletin görevi imiş.. Aslında buzullar, turistlerin ilgi alanı olması, para getirmese öyle bir görev olur mu, işte orası tartışılır.. Soruşturmayı yürüten savcılar, tır şoföründen başkasını yakalayacak mı, merakla bekliyoruz..

Kaynakça
AA, Buzuldan 5 ton buz çaldılar, 4 Şubat 2012.
ST, Chile investigates theft of 5 tons of Patagonian ice, 4 Şubat 2012.

Grönland’daki Petermann Buzulu’ndan Dev Bir Parça Koptu

Kuzey Kutbu’nun 1000 kilometre (km) güneyinde, Grönland’daki kuzeybatı sahilindeki Petermann Buzulu’ndan, 251-253-260 (!) km² (kilometrekare) büyüklüğünde bir buz tabakası koptu. Delaware Üniversitesi’nden (ABD) Andreas Münchow‘a göre bu parçalanma, 1962 yılından bu yana Kuzey Kutbu’ndan kopan en büyük Arktik buzdağı kütlesini oluşturuyor.

arktik
sıfat, coğrafya Fransızca arctique
Kuzey Kutbu’yla ilgili, Kuzey Kutbu yakınında olan.
—TDK

Kopan parçanın kışın yeniden donmaması halinde buzdağının Grönland ve Kanada arasındaki denize kayabileceğini düşünülüyor. Petermann Buzulu’nda çatlakların oluştuğu daha önceden belirlenmişti; yakın zaman içinde buzuldan kopmalar olması bekleniyordu. Münchow, buzdağının güneye inmesi hâlinde bölgedeki deniz trafiğini de etkileyebileceğini söylüyor.

Buzuldaki kopmayı, Kanada Buz Hizmetleri‘nden Trudy Wohlleben’in, NASA’nın uydu görüntülerinden belirlediği söyleniyor. Görüntüler, Petermann Buzulu’nun 70 kilometre (km) uzunluğundaki yüzer buz tabakasının yaklaşık dörtte birini kaybettiğini gösteriyor.

Münchow, kopan buzdağının, ABD’nin 120 günlük gündelik su ihtiyacını karşılayabilecek miktarda içilebilir su içerdiğini belirtiyor. Ayrıca buzuldaki kopmanın küresel ısınmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığının henüz netlik kazanmadığını söylüyor. Her yıl Grönland buzullarından binlerce buzdağı kopuyor; ancak bunların boyutu nadiren son kopmadaki düzeylere ulaşıyor. 1979’dan 2009’a kadar Grönland’ın yüzölçümünde meydana gelen erime ve donmaya ait NASA görüntülerini izlemek için http://www.facebook.com/video/video.php?v=146644988697869

Konu ile ilgili daha fazla bilgi için İngilizce kaynaklar..
Ice Island Calves off Petermann Glacier @ NASA
Greenland glacier gives birth to giant iceberg @ ESA
Ice Island calves off Petermann Glacier @ NASA
Petermann Ice Island @ Environment Canada
Petermann Glacier @ Wikipedia
Petermann Ice Island (2010) Spotted in Northwest Greenland @ NOAA


Click to enlarge! Satellite image from Aug. 5, 2010, shows the huge ice island calved from Greenland’s Petermann Glacier. Courtesy of Prof. Andreas Muenchow, University of Delaware.

Greenland glacier calves island 4 times the size of Manhattan, UD scientist reports
A University of Delaware researcher reports that an “ice island” four times the size of Manhattan has calved from Greenland’s Petermann Glacier. The last time the Arctic lost such a large chunk of ice was in 1962.

“In the early morning hours of August 5, 2010, an ice island four times the size of Manhattan was born in northern Greenland,” said Andreas Muenchow, associate professor of physical ocean science and engineering at the University of Delaware’s College of Earth, Ocean, and Environment. Muenchow’s research in Nares Strait, between Greenland and Canada, is supported by the National Science Foundation (NSF).

Satellite imagery of this remote area at 81 degrees N latitude and 61 degrees W longitude, about 620 miles [1,000 km] south of the North Pole, reveals that Petermann Glacier lost about one-quarter of its 43-mile long [70 km] floating ice-shelf.

Trudy Wohlleben of the Canadian Ice Service discovered the ice island within hours after NASA’s MODIS-Aqua satellite took the data on Aug. 5, at 8:40 UTC (4:40 EDT), Muenchow said. These raw data were downloaded, processed, and analyzed at the University of Delaware in near real-time as part of Muenchow’s NSF research.

Petermann Glacier, the parent of the new ice island, is one of the two largest remaining glaciers in Greenland that terminate in floating shelves. The glacier connects the great Greenland ice sheet directly with the ocean.

The new ice island has an area of at least 100 square miles and a thickness up to half the height of the Empire State Building.

“The freshwater stored in this ice island could keep the Delaware or Hudson rivers flowing for more than two years. It could also keep all U.S. public tap water flowing for 120 days,” Muenchow said.

The island will enter Nares Strait, a deep waterway between northern Greenland and Canada where, since 2003, a University of Delaware ocean and ice observing array has been maintained by Muenchow with collaborators in Oregon (Prof. Kelly Falkner), British Columbia (Prof. Humfrey Melling), and England (Prof. Helen Johnson).

“In Nares Strait, the ice island will encounter real islands that are all much smaller in size,” Muenchow said. “The newly born ice-island may become land-fast, block the channel, or it may break into smaller pieces as it is propelled south by the prevailing ocean currents. From there, it will likely follow along the coasts of Baffin Island and Labrador, to reach the Atlantic within the next two years.”

The last time such a massive ice island formed was in 1962 when Ward Hunt Ice Shelf calved a 230 square-mile island, smaller pieces of which became lodged between real islands inside Nares Strait. Petermann Glacier spawned smaller ice islands in 2001 (34 square miles) and 2008 (10 square miles). In 2005, the Ayles Ice Shelf disintegrated and became an ice island (34 square miles) about 60 miles to the west of Petermann Fjord.

Kaynakça
BBCTürkçe, 2010. Grönland’daki bir buzuldan dev bir parça koptu, BBC Türkçe Servisi, Londra, İngiltere, http://www.bbc.co.uk/turkce/haberler/2010/08/100807_greenland_iceberg.shtml, 14 Ağustos 2010 tarihinde ulaşıldı.
UDEL, 2010. Greenland glacier calves island 4 times the size of Manhattan, UD scientist reports, UDaily, University of Delaware, Newark, Delaware, USA, http://www.udel.edu/udaily/2011/aug/greenland080610.html, accessed at August 14th 2010.